Portfolio - Sander van de Coevering
.png)
Tijdens de intensive 'Ludodidactiek' hebben we ons verdiept in de kunst van het integreren van spelprincipes in het onderwijs. Deze unieke benadering, waarbij elementen van game design en (kunst)educatie samenkomen, nodigde ons uit om onze onderwijsmethoden opnieuw te bekijken en te herontwerpen. Door ludodidactische theorieën te combineren met onze persoonlijke visie, leerden we onderwijsactiviteiten te creëren die niet alleen informatief zijn, maar ook motiverend en betrokken. Dit traject stimuleerde ons om creatief na te denken over leren, en om innovatieve manieren te ontwikkelen voor het faciliteren van kennisoverdracht en gedragsverandering.
Ludodidactiek
Deliverable
Voor deze intensive moesten we een ludodidactisch ontwerp ontwikkelen, waarbij onderwijs en spel samenkomen. Dit vereiste de integratie van educatie en game design principes, gericht op het creëren van interactieve en effectieve leerervaringen. We gebruikten onze kennis en creativiteit om een onderwijsmethode te bouwen die zowel kennisoverdracht als engagement stimuleert.
-
Ludodidactisch Ontwerp: Een iteratief, getest ontwerp voor onderwijs.
-
Tentamengame: Een evaluatie om de integratie en begrip van ludodidactische kennis te toetsen.
-
Popcorn-examen: Presentatie en bespreking van het eindontwerp.
-
Analyse van de Groep: Reflectie en verbetering van het ontwerp na elke iteratie.
Denkmodel

De eerste opdracht die we vanuit deze intensive kregen was het maken van een denkmodel over je spel. Hierboven ziet u mijn eerste denkmodel. Als feedback kreeg ik van Robert Stieltjes dat dit denkmodel niet is wat de bedoeling is. Het denkmodel gaat namelijk niet over mijn spel, maar eerder over de plaatsing van mijn spel in het werkveld. Aan de hand van de feedback heb ik getracht een verbeterde versie van het denkmodel te maken, dat zich meer richt op het spelontwerp zelf.

Aan de hand van bovenstaand denkmodel probeer ik een bepaalde vorm van een circulair patroon te laten zien van het tot je nemen van een casus, het kiezen van een interventie, het delen van persoonlijke ervaringen en hierdoor in de volgende ronde met behulp van een nieuwe casus hetzelfde proces te doorlopen. Het idee is na enkele ronde dat de spelers hierdoor steeds beter leren om creatief om te gaan met de casus- en interventiekaarten. De actiekaarten hebben een vrijere rol binnen het spel. Deze kunnen worden ingezet naar behoefte. Het kan dus voorkomen dat er tijdens het spel weinig tot geen actiekaarten worden gespeeld, dit hangt af van de behoeften van de spelers. De actiekaarten kunnen zorgen voor extra verdieping en dynamiek, wat weer bijdraagt aan het beargumenteren van de keuzes van de spelers en het zorgt ervoor dat er een optie is om het spel actief te houden waardoor het niet verzand het enkel in constant praten over casussen.
MDA-model
Voorafgaand aan de eerste tests van mijn spelontwerp kreeg ik de opdracht het MDA+ canvas in te vullen. Het MDA+ canvas heb ik overgenomen vanuit de Projectcampus omgeving en qua vormgeving aangepast. Onderstaande MDA model is ingevuld voor de eerste test en vervolgens zijn de geobserveerde dynamics en aesthetics ingevuld. Op het moment heb ik alleen nog maar kunnen testen met medestudenten. Naar aanleiding van tests met de opdrachtgever en uiteindelijk met de doelgroep kan ik het MDA model verder uitwerken en gebruiken voor de definitieve versie van mijn spel.
.png)
Spelbeschrijving en spelkaarten
Interventiekaarten
Casuskaarten
Actiekaarten
Voorproefje eventuele vormgeving
Het spel Inclusiekunst is op dit moment nog een prototype, maar om toch een indruk te kunnen wekken bij de opdrachtgever voor het uiteindelijke spel, heb ik ervoor gekozen enkele speelkaarten al van vormgeving te voorzien. Op deze manier kan ik na de test van 23 januari 2024 het spel verder gaan vormgeving voor de eerste testsessie met de doelgroep in april.
Voor het ontwerp heb ik gebruik gemaakt van Canva en Dall-e3.
.png)
Casuskaarten
%20(4)_edited.png)
Interventiekaarten
%20(1)_edited.png)
Actiekaarten
Popcorn-examen & tentamengame
Tentamengame
Samen met Amber Trumpie en Simone van den Berg heb ik de tentamengame gespeeld. In eerste instantie maakte ik mij zorgen over dit tentamenmoment, omdat ik de theorie nog niet voldoende had kunnen bestuderen. Tijdens het spelen kwam ik erachter toch over belangrijke kennis te beschikken. De vragen waar we geen antwoord op wisten hebben we tijdens het spelen mogen opzoeken. Hierdoor ontstond er een mooi moment voor het in mij opnemen van extra kennis. Een mooie vorm om aandacht te geven aan de achterliggende theorieën en de ludodidactische principes.
Popcorn-examen video
Hierboven is de video voor het popcorn-examen weergegeven. Een uitleg van mijn spel en waar ik op dit moment sta in het proces. Tijdens de feedback ronde in de klas, was ik niet op mijn gemak. Het voelde alsof ik nog niet voldoende had gedaan, voorbereid en getest. Daarnaast was ik twee dagen te laat met het uploaden van mijn video. In overleg met Eva den Heijer heb ik afgesproken om in het aankomende semester terug te komen om mijn spel verder te testen en uit te werken. Gelukkig was dit geen probleem. Het geeft rust om te weten dat ik meer ruimte heb om mijn spel verder te ontwikkelen en de ludodidactische principes hierin te verwerken.
Feedback n.a.v. het popcorn-examen:
"Misschien inhoudelijk onderzoek doen naar interventies, dat je er meer van hebt. Het kan heel snel een serieus spel worden. Misschien is het ook goed om het om te keren, bijv: je les gaat goed, hoe krijg ik het voor elkaar om de les compleet te laten ontploffen? Misschien bereik je dan namelijk precies hetzelfde. Kan er meer humor in? Het is nu ook nog wel zeer reactief, misschien is het ook nog een goed onderzoek op zichzelf om te bekijken hoe die kunstdocenten überhaupt zo'n les op gang krijgen?"



